System reklamowy składa się z dwóch głównych stron: (1) sprzedawców, którzy zapewniają zasoby ruchu reklamowego, oraz (2) kupujących, którzy kupują ruch w celu dostarczenia swoich reklam do odbiorców. Najważniejszą część sprzedających stanowią wydawcy. Świadczą oni usługi sieciowe dla użytkowników, czyli generują ruch reklamowy, gdy użytkownik odwiedza ich witryny. Mówiąc inaczej, żądanie użytkownika odpowiedzialne za wejście na witrynę wydawcy stwarza możliwość wyświetlania jednej lub wielu reklam temu użytkownikowi. Zatem wydawca może sprzedać tę możliwość reklamodawcom, którzy są zainteresowani wyświetlaniem swoich reklam.

Uzyskanie wysokiego zwrotu z inwestycji jest ostatecznym celem zarówno dla reklamodawców, jak i wydawców. Niestety, aby zwiększyć przychody, obydwie strony systemu reklamy cyfrowej mogą wykonywać nieetyczne i nieuczciwe działania do osiągnięcia swoich celów. Na przykład niektórzy reklamodawcy mogą wyczerpać budżety marketingowe rywali poprzez odpowiednio przeprowadzone nadużycia. Podobnie niektórzy wydawcy generują różne pułapki, aby zwabić użytkowników do przeglądania lub klikania reklam dotyczących produktów, którymi użytkownicy nie są zainteresowani. W takich okolicznościach zarówno złośliwi reklamodawcy, jak i wydawcy są oszustami. Dążąc do kierowania na różne modele cenowe, tj. CPM, CPC i CPA, oszuści stale próbują wprowadzić nadużycia do systemu reklamowego, w którym oszustwa opierają się na wyświetleniach, kliknięciach lub działaniach. W kolejnym artykule opiszemy oszustwa reklamowe odpowiadając na trzy główne pytania: kto, co i jak?